Geen tafel zonder... wijn, geen leven zonder... water
Ik ben geboren enkele weken voor de wijnoogst van 1957 en groeide op in het Veurnse achterland, waar mijn vader op zondag de betere fles wijn op tafel zette.
Die zondagmiddagen bij “nonkel pastoor” in het antieke rusthuis van Alveringem stimuleerden mijn verwondering over wijn.In de gangen met zwart witte tegels, rook het naar gekookte aardappelen en muffe koffie, maar in de kamer van mijn heeroom, met muren verborgen achter boeken, genoot ik van de geur, die me vandaag nog altijd doet denken aan antiek en oud zijn. Een heerlijk aroma van nostalgie. Ik heb me lang afgevraagd welke alchemistische drank dat toch mocht zijn, dat 2 heren van stand, daar zo ernstig van gedachten over wisselden. Ik was ook boos op de nonnen uit de keuken omdat ze stinkende glazen hadden klaar gezet. Hoe verklaar je anders die minutenlange reukpartij van vader en heeroom en de vele woorden die er aan besteed werden.
Wij speelden onder de tafel, vol spanning wachtend tot het lange zwarte pastoorskleed naar boven zou bewegen en een stukje been van heeroom zou ontbloten. Telkens het kleed begon te bewegen wisten we dat het verlossende moment in aantocht kwam. Het licht slurpende geluid van het proeven ging altijd gepaard met goedkeurende geluiden en schuifelende benen. We voelden onder de tafel mijn nonkel pastoor achteroverhellen en plots leefde een zachtaardige sfeer op van gemoedelijkheid. Later, veel later pas, begreep ik de magie van dit moment.
We woonden vlak bij de grens met de Franse buurgemeenten Hondschote en Ghyvelde, waar vader stokbrood en camembert kocht om bij een goed glas te serveren. Het blijven fantastische herinneringen.
Na een zoekende maar leerrijke jeugd en een diploma Orthopedagogie, kwam de zin naar het culinaire terug de kop op steken. Ik volgde vormingscursussen en degustaties en bracht het tot "Maître Sommelier en Vins de France".
Daarmee was de honger naar wijnkennis nog niet gestild: in 1994 behaalde ik de titel "Sommelier Wijnen van de wereld", in 1998 werd ik "Wereldwijnmeester" en in 2002 behaalde ik het "Advanced Certificate" bij de WSET, The Wine & Spirit Education Trust in Londen. Tussenin waagde ik me nog aan enkele prestigieuze wijnconcours, zoals de prestigieuze wedstrijd "Prosper Montagné" met enkele finaleplaatsen als gevolg.
Vermits wijn niet langer een West-Europees onderonsje is, trok ik naar Zuid Afrika, Chili, Argentinië, Nieuw Zeeland en Australië op zoek naar nieuwe ervaringen en kennis.
En aldus kon ik van mijn passie mijn beroep maken: